Wychowanie

Wszystkie zwierzęta uczą się i działają dla określonych korzyści.

Na proces uczenia się psa mają wpływ następujące czynniki:

1. Negatywna tigmotaksja - Fizyczna presja wywarta na zwierzęciu zazwyczaj spotka się z kontrreakcją. Opór jest instynktowną reakcją na przymus. Pamiętaj nie używaj siły przy szkoleniu psa!
2. Wrażliwość na dotyk - Każda rasa charakteryzuje się inną odpornością na ból.
3. Wrażliwość na dźwięk - Każdy pies jest wrażliwy i reaguje na dźwięki, niektóre z nich są wręcz nadwrażliwe. Nadużywanie głosu w takim przypadku jest wysoce niewskazane.
4. Wrażliwość wzrokowa - Niektóre psy są bardzo dobrymi obserwatorami, ich oczy rejestrują wszystko i dlatego trudno im się skoncentrować na tym, czego w danej chwili wymagamy. Znajdź odpowiednie miejsce aby nie rozpraszało twojego psa.
5. Wrażliwość psychiczna - Związana jest z odpornością psów na stres. Wiele psów reaguje na nastroje swoich właścicieli. Jeśli właściciel ma zły humor, jest przygnębiony na pewno odbije się to na zachowaniu psa. Nadmiernie wrażliwy pies jest całkowicie zależny od swojego właściciela i potrzebuje ciągłej akceptacji, pozostawiony sam w domu lęka się, a w związku z tym może demolować, niszczyć, wyć czy też nieustannie szczekać.
6. Zachowania charakterystyczne dla różnych ras - Psy pewnych ras pasą, inne biorą udział w łowach, inne są psami obronnymi, gończymi, a jeszcze inne ozdobnymi (typowi kolanowcy). Każda rasa ma inne przeznaczenie.

Nagradzanie psa

Wszystkie zwierzęta uczą się i działają dla określonych korzyści. Istnieje więc ogromne prawdopodobieństwo, że pies powtórzy działanie, które przynosi mu radość. Nagradzajmy więc psa i cieszmy się z każdego chociażby najmniejszego sukcesu, a szybko nauczymy naszego pupila tego czego od niego wymagamy.

Oto przykłady nauczania psa najprostszych poleceń jakimi są:

• SIAD - "Weź smakołyk do ręki i trzymaj go niemal przy nosie psa. Spokojnym głosem powiedz siad i przenieś przysmak nad głowę swojego pupila poza zasięgiem jego wzroku. Budowa ciała psa zmusi go, przy wysokim podniesieniu głowy, do jednoczesnego obniżeniu zadu. Na pewno przysiądzie."
• LEŻEĆ - "Znajdź w domu przeszkodę, pod którą twój pies mógłby się przeczołgać, a zatem położyć się. Posadź psa za przeszkodą. Smakołyk trzymaj w zasięgu jego wzroku. Kiedy sięgnie po niego, cofnij rękę mówiąc "leżeć". Wczołgując się pod przeszkodę, pies będzie się powoli obniżał. Kiedy położy brzuch na podłodze, daj mu nagrodę."

Sztuka stosowania kar

Nie należy karać psa zbyt późno (to znaczy po zdarzeniu). Kara powinna kojarzyć się psu z przewinieniem. Trzeba przekonać go, że to wyłącznie jego postępowanie spowodowało nieprzyjemne dla niego konsekwencje. Bardzo przydatnym w procesie układania i kontrolowania psich zachowań jest dźwięk. Użyty prawidłowo, może przerwać niepożądane zachowanie oraz poprzeć wydaną komendę słowną. Przypuśćmy, że pies odkrył śmietnik, a zapachy dochodzące z jego wnętrza zaintrygowały go tak, iż próbuje dostać się do środka. Jeśli w tym momencie przestraszymy go oblewając znienacka np: wodą lub rzucimy obok niego czymś co hałasuje (ważnym jest aby pies nie kojarzył tego z nami, nie może zauważyć, że to nasza sprawka) możemy mieć prawie stuprocentową pewność, że więcej tego nie zrobi.

Oto kilka bzdurnych przesądów które przetrwały po dziś dzień:

1. "Każde polecenie wydawane psu musi być wykonane natychmiast"
2. "Nie używaj przekąsek w trakcie szkolenia psa, bo nauczysz go żebractwa"
3. "Pies przed ukończeniem szóstego miesiąca życia nie powinien być szkolony"
4. "Używaj zaciskowego łańcucha"

Źle szkoląc psa można mu tylko zaszkodzić.

Pamiętaj:

1. Na psa trzeba mieć czas. Nie decyduj się na psa jeśli brak ci czasu.
2. Jeśli kupujesz psa tylko dlatego, że chcą tego dzieci, a ty nie jesteś przekonany zastanów się dwa razy zanim podejmiesz taką decyzję.
3. Pies jest istota żywą. Odczuwa ból, zimno, głód. Potrafi się cieszyć, wie co to smutek i tęsknota.
4. Pies "myśli" po psiemu, a nie po ludzku jak wydaje się to wielu właścicielom.
5. Pies to zwierze stadne. Nie dopuść do tego, aby twój pies został przywódcą.
6. W hierarchii stada pies musi być na najniższym szczeblu (niższy w hierarchii nie zadrapie wyżej postawionego, a tym bardziej nie ugryzie. Zachowuje gesty podporządkowania).
7. Pies powinien wiedzieć, które z jego zachowań podoba się nam, a które nie.
8. Są rasy psów, które uczą się dużo szybciej i łatwiej.
9. Pies nie rozumie znaczenia ludzkich słów, kojarzy gesty, dźwięki, obserwuje swojego pana.
10. Używanie przemocy w trakcie nauki psa poleceń opóźnia ją, a nagradzanie zdecydowanie przyśpiesza. Nagradzajmy psa (dajmy mu smakołyk, pogłaskajmy i pochwalmy).
11. Zastraszony złym wychowaniem pies jest niebezpieczny - może pogryźć, a nawet zagryźć ze strachu. Pamiętaj: zając jest strachliwy i zawsze będzie próbował uciec, ale gdy zagonisz go do kąta i odetniesz mu drogę ucieczki to cię podrapie.
12. Jeśli nie masz doświadczenia w wychowywaniu psa wybierz rasę łagodną, nie kupuj dominatora.
13. Wszystkie próby podgryzania, szarpania ubrań itp. powinny spotkać się ze stanowczą komendą "zostaw" popartą srogim spojrzeniem. Nawet szybka reakcja na tę komendę nie może być nagradzana.
14. Pies powinien spać na swoim posłaniu, a nie w łóżku swoich właścicieli (dotyczy to przede wszystkim psów dominujących i groźnych ras).
15. Wszystkie gry i zabawy powinny być pod naszą całkowitą kontrolą. Nigdy nie należy zaczynać zabaw siłowych.
16. Posiłki najpierw spożywają ludzie później dopiero pies. Podczas posiłku należy psa pogłaskać Chodzi tu o gest podporządkowywania (dominujący osobnik kładzie łapę na szyi temu podporządkowanemu).
17. Pies powinien bez pokazania niezadowolenia dać sobie odebrać pełną miskę przez przywódcę. Aby go nie drażnić należy mu tę miskę po chwili oddać -" To dominator ma prawo do najlepszych kąsków i je pierwszy. Reszta stada musi się zadowolić tym, co pozostawi, a i to tylko do czasu, gdy zdecyduje się zjeść coś jeszcze".
18. Wskakiwanie na człowieka czasami jest oznaką chęci podporządkowania go sobie.
19. Szczenięta nawet z tego samego miotu różnią się charakterem. Są szczenięta odważniejsze, bardziej niezależne - zwane dominantami, jak i bardziej strachliwe wykazujące chęć podporządkowania.
20. Szczeniak powinien przebywać pod opieką matki do 7 tygodnia życia. Zapewni mu to prawidłowy rozwój psychiczny i nauczy podstawowych psich zachowań. W tym czasie szczeniaki powinny być branie na ręce i głaskanie (łatwiej zaakceptują przyszłego właściciela).
21. Gdy masz więcej niż jednego psa nie wtrącaj się do ich hierarchii. Same sobie to ustalą, a ty jako przywódca tylko to zaakceptuj.

Bibliografia:
- John Fisher "Okiem psa" (gorąco polecam tę pozycję, jest niedroga, a wiele wnosi w życie nasze i naszego psa.)